“Ман бе ту чӣ кор мекардам?” – Солхӯрдагони Душанбе дигар танҳо нестанд

“Наҷотдиҳандагони мо омаданд!” – ҳар боре, ки дари хонаи Елена Степановская, зани танҳои 89-соларо кормандони Ҳилоли Аҳмар мекӯбанд, ӯ чунин мегӯяд: “Наҷотдиҳандагони мо омаданд”. Сарфи назар аз синну солаш ин бону ҳанӯзам ҷавон ва қавиирода ба назар мерасад ва худаш ҳам ин фикрро тасдиқ мекунад: “Ман пир нестам, ман ҳанӯзам тавоноӣ дорам ва шукри Худо, шукри Ҳилоли Аҳмар, шукри ҳамширае, ки ҳафтае ду бор хонаи ман меояд, дар корҳои хона ба ман ёрӣ медиҳад, фишорамро месанҷад, бо ман сӯҳбат мекунад, ба ҳарфи дилам гӯш медиҳад, маро танҳо намегзорад. Ӯ акнун дигар барои ман танҳо ҳамшираи шафқате аз Ҳилоли Аҳмар нест, ӯ ҳамакнун духтари ман аст.” – ашк дар чашмони ин модар ҳалқа мезанад.

Бобои Мирҷамол 74 сол дорад. Остинашро, пас аз он ки Саломатбону, ҳамшираи шафқат аз Ҳилоли Аҳмар фишори хунашро санҷид, поин мекунад ва мегӯяд: “оҳ, агар ҳама мисли Саломат мебуданд, олам гулистон мебуд. Орзу дорам, ки дили пур аз меҳри Саломатро дар ҳар бадане бубинам”. Бобои Мирҷамол се моҳ пеш писарашро гӯр кард, духтараш бошад ҳанӯз замони ҷанги шаҳрвандӣ бо шавҳару фарзандонаш ба Русия рафта буд. Гоҳ-гоҳе ӯ занг мезанад, сӯҳбат мекунанд, ва аз он сӯи гӯшӣ ҳамроҳ бо боди сарди кишвари дур садои гиря ҳам меояд, гиряи духтаре, ки имкони зиёрати падарро надорад.

The original version in English

Дар назди дари дигар Валя-хонумро дидем, бонуи 76-солае, ки ҳамин ҳоло аз бозор бо дасти холӣ баргашта буд: “Ин тухм боз қиммат шудааст” бо лаҳне аз забони ӯ садо дод, ки дилро реш мекард. Ӯ ҳамроҳ бо шавҳараш зиндагӣ мекунад, онҳо фарзанд надоранд. Дед Витяи 82-сола тақрибан 25 доллар ёрипули (нафақа)-и худро ночиз медонад ва лаб ба шиква мекушояд: “ман 46 сол дар се баст барои соҳаи нассоҷии кишвар кор кардам ва акнун фаромӯш шудаам”. Ва сипас оҳанги суханашро иваз мекунад: “Аммо боз ҳам шукр мегӯем, ки сарпаноҳе дорем, шукр мегӯем, ки Ҳилоли Аҳмар ҳаст, шукр мегӯем, ки Сабоҳат (ҳамшираи шафқат) аз ҳоли мо хабар мегирад ва умед дорем, ки солҳои зиёде пои ӯ аз хонаи мо канда нашавад.”

Бахши Ҷамъияти Ҳилоли Аҳмари Тоҷикистон дар шаҳри Душанбе сар аз моҳи апрели соли 2011 бо пуштибонии молии Салиби Сурхи Ҷопон ва бо талошҳои ФБҶ СС ва ҲА лоиҳаи “Аёдати пирони танҳо”-ро ба роҳ мондааст ва ин лоиҳа 110 солрафтагони шаҳри Душанберо, ки ҳеҷ касе надоранд ва аксаран аз ҷомеаи русзабони кишваранд, фаро мегирад. Дувоздаҳ ҳамшираи шафқат аз Ҳилоли Аҳмари Тоҷикистон ҳафтае ҳадди ақал ду бор ба хонаи ин пиронсолон мераванд, манзилҳои онҳоро тамиз мекунанд, барояшон рӯзномаву ғизову хӯрокворӣ харида мебаранд, фишори хунашонро месанҷанд ва ба ҳарфи дилашон гӯш медиҳанд.

Ҳамин ахиран, дар пешорӯи ҷашни истиқлоли Тоҷикистон Ҷамъияти Ҳилоли Аҳмари Тоҷикистон бо истифода аз захираҳои боқимонда ба пиронсолони барнома бастаҳои ғизоӣ ва беҳдоштӣ тақдим кард. Бастаҳое, ки рӯяшон ҳини тақдим ашки шодӣ мерехт, чун намудҳое аз он ғизовориро солҳо надида буданд…

Лоиҳа тавони бароварда сохтани ҳама ниёзҳои пиронсолони танҳоро надорад. Баъзеяшон маъюбанд ва солҳо боз аз хона берун набаромадаву, нури офтобро надидаанд, баъзешон маризанд ва ба табобати хуб ниёз доранд, шумореяшон ҳам хуб намебинанд ва иддае аз онҳо хуб намешунаванд. Ёрипулие, ки мегиранд, наметавонад ниёзҳои моддиву беҳдоштияшонро бароварад. Ниёзҳои равонияшон кайҳо паси сояи як луқма нон мондааст. Ниёзҳое, ки Ҳилоли Аҳмар талош дорад, то фаромӯш нашавад. Саломат, ҳамшираи шафқати ин барнома, мегӯяд, “даҳ сол боз ба пиронсолон хидмат мекунам, онҳо ҳамеша ба нигоҳубин, ба таскин ниёз доранд. Барояшон зуд-зуд занг ҳам мезанам, дилбардорӣ мекунам, талош мекунам, то худро танҳову бекасу нолозим нашуморанд”.

Саломатро Лена-хонум Шурочка ном ниҳодааст. Мегӯяд, Шурочка танҳо нафарест, ки ӯро имрӯзҳо мебинад. Ва мӯйи сарашро навозиш карда, мегӯяд: “Шурочка, Шурочкаи ман, ман бе ту чӣ кор мекардам, а?”

Ганҷина Бобоқулова,

Масъули иттилоот ва тамос бо ҷомеа,

Федератсияи байнулмилалии ҷамъиятҳои Салиби Сурх ва Ҳилоли Аҳмар,

Намояндагӣ дар Тоҷикистон

Цикл акций посвященных Всемирному дню Первой Помощи

Общество Красного Полумесяца Таджикистана (ОКПТ) проводит цикл акций посвященных Всемирному дню Первой Помощи – 13 сентября.

Целью акций  – повысить информированность населения и обучить их навыкам оказания Первой Помощи пострадавшим при ЧС, несчастных случаях на уровне быта и профилактика детского травматизма.

В этом году данная кампания во всем мире проводилась под лозунгом «Первая Помощь для Всех».

Всего в рамках данных акций были охвачены более 1500 населения и школьников отдаленных кишлаков, преимущественно категорий наиболее подверженных к риску травматизма, что послужит вкладом в дело профилактики и укрепления здорового сообщества.Акции, организованные при активном участии добровольцев ОКПТ были направлены на самые уязвимые слои населения. Так, акции прошли  в средних школах и в сообществах р-нов Рашт, Нурабад, Тавильдара и Файзобод, были представлены сценки на темы по травмам, остановке дыхания и сердца, викторины и увлекательные музыкально -  познавательные программы в которых сами дети смогли принять активное участие.

Следует отметить, что данные мероприятия проводились в тесном сотрудничестве с Местными структурами власти, Районными Центром формирования здорового образа жизни Министерства здравоохранения Республики Таджикистан, средними школами и представителями правоохранительных органов.

Общество Красного Полумесяца Таджикистана с января 2010 года начало реализацию проекта под названием «Общественное здоровье и Первая Помощь». Данный проект финансируется Финским Красным Крестом.

ДЕЯТЕЛЬНОСТЬ осуществляться в 3-х районах Раштской долины и в районе республиканского подчинения Файзобод. Ее основной целью является «Обучение населения оказанию первой помощи и профилактика заболеваний», снизить уровень уязвимости населения РТ по наиболее часто встречающимся инфекционным заболеваниям и повысить способность к оказанию первой помощи в быту и на производстве.

Проект реализуется в сотрудничестве с госструктурами и неправительственными организациями. На вступительных семинарах на национальном и региональном уровнях были обсуждены детали по определению взаимопонимания в методологии осуществления программы, процесса мониторинга, координации и взаимодействия. Все филиалы ОКПТ в охваченных регионах работают в тесном сотрудничестве с областными и районными отделами ЦФЗОЖ, Минздрава и Минобразования. С министерствами на национальном уровне подписаны соглашения.

С помощью проекта созданы четыре районных центров по обучению навыкам оказания первой помощи и профилактики заболеваний. За  период реализации программы 240 волонтеров программы обучились навыкам оказания первой до врачебной помощи. Целевая группа на 50% состоит из учителей средних школ, оставшуюся часть составляют медсестры районных больниц, лидеры общин, джамоатов, представители молодежи. В настоящее время по программе в вышеуказанных регионах охвачено: 14788 членов семей; 16320 школьников.

Автор: Дилором Мирова, менеджер проекта CBHFA, ОКПТ

Республиканский летный лагерь, посвященный десятой годовщине Международного года добровольцев

Обучающий лагерь для 30 молодых координаторов и активных волонтеров всех филиалов ОКПТ был проведен со 2-ого по 6-ое сентября в обучающем центре ОКПТ, расположенный в Варзобском районе. Данный лагерь был организован молодежной программой ОКПТ с целью мотивирования и поощрения активных волонтеров. В самом начале лагеря ребята заполнили «Дерево ожидания» своими ожиданиями от данного лагеря.

Координаторы, фасилитаторы и волонтеры очень активно и с большим энтузиазмом принимали участие во всех мероприятиях, проводимых в лагере. Первая половина каждого дня была посвящена обучительно-познавательным программам, вторая половина дня фасилитаторы придумывали и проводили разные интеллектуальные игры, а вечерами волонтеры проводили культурно – развлекательные программы.

По окончанию волонтеры были очень довольны, и им особенно понравилось проведение занятий по оказанию первой помощи. Данные занятия проводились на природе. По окончанию обучающего лагеря все добровольцы, координаторы и фасилитаторы были награждены памятными подарками и сертификатами.

Пахлавонова Шоира, координатор программы по работе с молодежью и добровольцами ЦК ОКПТ 

“What would I do without you?” Dushanbe elderlies are not lonely anymore

“Our saviours have come!” these words belong to Elena Stepanovskaya, an 89 year old lonely woman who in spite of her age has young and strong spirit. She always says “I am not old, I am in full vigour, and this is thanks to God, thanks to the Red Crescent Society of Tajikistan, thanks to my nurse that comes twice a week, helping me in my housework, checking my blood pressure, talking to me, and listening to my stories. Now she is not only a nurse but my daughter as well”, began to cry that wonderful woman.

Mirjamol Bobo, a 74 year old man, thanked Salomat, one of the RCST nurses, for having confirmed his good blood pressure. He said “If everybody were like her, life would be wonderful. I wish to every old person a nurse like her”. This old man buried his son 3 months ago, and his daughter is in Russia. She left Dushanbe with her husband and children during the Civil War. Sometimes she calls and they talk on the phone, but unfortunately, she cannot afford the trip to her homeland to see her father.

At the entrance of the next building, we met baba Valya, a 76 year old woman who was coming back from the grocery store empty handed. “The price for eggs raised again”, said baba Valya with sorrow. She lives with her husband and they do not have any children. Ded Vitya who is 82 years old, complained about the insignificant pension of about 25 dollars he receives. “I worked in the Textile complex for 46 years in three shifts, and we have been forgotten. Yet the main thing is that we have a house, and it is thanks to the RCST, we have Sabohat (a nurse) who visits us, and we hope it will last for many years to come”,  said ded Vitya.

Since April 2011, the RCST Dushanbe city branch, with the financial support from the Japanese RC launched the “Home Visiting Service” project, to serve some  110 lonely elderly people. However there are seven thousand lonely elderly people in Dushanbe city. There are twelve nurses involved in the project whose main responsibility is to visit lonely elderly people and, help them by cleaning the house, bringing them newspapers, medicine,  checking their blood pressure and rendering medical assistance as  much as possible. “Thanks to this project, we could provide our nurses with  bags containing first aid kits and a tonometers”,  stated Ergash Melikovich, our project coordinator.

With the use of some saved funds, the RCST was able to provide food parcels and hygiene kits in the honour of the 20^th Anniversary of Independence. These presents had caused tears of rejoice in most elderly people, who have not seen such items in many years. “I serve 10 elderly people and all of them are different. I do not only visit them twice a week but I try finding time to call them, talk to them, support them morally and asking whether they need anything”. says Salomat, one of the RCST nurses.

The project cannot fulfil all the needs of this target group. Some are handicapped and trapped in their apartments for the past few years due to the lack of sufficient and effective equipment and can only displace within a room, while others are in need of good treatment, eye operations and hearing aid. Evidently, 25$ pension is far from enough to cover all these necessities.

Baba Lena affectionately calls her nurse Shurochka, pronouncing the Tajik name in a Russian manner. She says that Shurochka is the only person she sees.

“Shurochka, my Shurochka what would I do without you?…” 

By Ganjina Babakulova

Information/Communication Officer

IFRC Country Representation in Tajikistan